W obecnej chwili ograniczeniem używania DVB-MHP dla przesyłu naziemnego jest tzw. Kanał Zwrotny (Return Channel), który umożliwia wymianę/odesłanie danych do operatora. Problem ogólnie tkwi w terminalu klienckim, który z założenia ma być tani a co za tym idzie producenci nie chcą wyposażać ich w kosztowne zaawansowane technologie nadawcze (zarówno elektroniczne jak i software-owe). Drugą sprawą jest sposób przesyłania danych dla DVB-MHP, operator przesyła je zakodowane w części MPEG transport stream ,zatem jest zmuszony rozesłać cały strumień rozsiewczo zabierając pasmo downlink-owe. Wymusza to przebudowę naziemnej sieci operatorskiej w celu zastąpienia jednego nadajnika pokrywającego obecnie duży obszar odbiorców na mniejsze.Oczywiście istnieją rozwiązania pośrednie np. dla satelitarnego przekazu kanałem zwrotnym może być cyfrowa linia telefoniczna czy podłączenie Internetowe, lecz uniemożliwiają one korzystanie z DVB-MHP w sposób niezależny.
W najlepszej sytuacji są operatorzy kablowi oraz komórkowi, którzy mają już zaimplementowane kanały zwrotne czy to w DOCSIS czy to w GSM/CDMA/WiMAX. Jednakże dla upowszechnienia DVB na szeroką skalę niezbędna jest tania implementacja DVB-RCT (Return Channel Terrestial - Naziemny Kanał Zwrotny).

Multimedia Home Platform (DVB-MHP) jest częścią standardu DVB opracowaną specjalnie dla interaktywnej cyfrowej telewizji. W skrócie jest to oprogramowanie pośredniczące (middleware) pracujące na Maszynie Virtualnej Java zainstalowanej na sprzęcie działającym w standardzie DVB. Ujmując to obrazowo, sygnał cyfrowy przesyłany jest na terminal np. set-top-box, który go rozkodowuje oraz decyduje, kto będzie odbiorcą przesłanych danych.
Należy pamiętać, iż cyfrowy strumień może niesie ze sobą nie tylko dane potrzebne do zdekodowania obrazu i dźwięku, lecz także dane dla np. gier czy Internetu. (Dygresja: Jeśli zatem prędkość przesyłu cyfrowego sygnały z nadajnika do terminala to np. 6Mbit/s z czego około 4Mbit/s to obraz i dźwięk (np. zakodowany w MPEG-2) to pozostałe 2Mbit/s mogą nieść dane dla aplikacji).Dane, niezwiązane z obrazem i dźwiękiem telewizyjnym, przechodzą przez stos protokołów MPH stając się dostępne na styku MPH API (Application Programming Interface) dla aplikacji tj. DVB-HTML, DVB-Java, z których korzysta  użytkownik.

Digital Video Broadcasting (DVB) jest przedsięwzięciem nadawców, producentów sprzętu, operatorów oraz regulatorów rynku mającym na celu opracowanie otwartego standardu technicznego protokołów do przesyłu cyfrowej telewizji poprzez różnego rodzaju media transmisyjne tj. satelity, cyfrowe nadajniki naziemna, sieci IP czy sieci kablowe. Początkowo standard opracowywany był pod kątem polepszenia jakości przesyłu i odbioru telewizji w formie, jaką znamy, ewaluując w kierunku dostarczanie treści multimedialnej odbieranej już nie tylko na telewizorach, lecz np. na komórkach. Dzisiaj standard DVB opisuje technologie interaktywnej telewizji umożliwiające oferowanie usług aplikacyjnych poprzez platformę Multimedia Home Platform (DVB-MHP).